Dziewczęta pływały więc

„Dziewczęta pływały więc lub trzymały się liny, lecz w gruncie rzeczy myślały z utęsknieniem o śniadaniu. Musiały jednakże poczekać na sygnał trąbki Locha Morrisona i dopiero wtedy wolno im było wyjść z wody. Tymczasem pani Gruenwald, która wyznawała teorię ewolucji, wywijała poranne hołubce przedśniadaniowe i namiętnie pływała crawlem, zanurzając twarz w wodzie, znajdowała się na środku jeziora, o jakie ćwierć mili od brzegu. Nawet gdyby coś mówiła, zagłuszyłoby ją rechotanie żab.
lł — Jezioro Księżycowe
Nina i Jinny Love przywlokły się na zbolałych nogach do źródła i zastały tam już Easter. Ubiegła je oczywiście.
Sieroty odkryły źródło już pierwszego dnia. Same wyniuchały prowadzącą do niego drogę, przy czym miały tę przewagę nad morgańskimi dziewczynami, że nie musiały co chwila przystawać, by usuwać ciernie i drzazgi ze stóp, że mogły hasać po piaszczystym jego dnie i nie oglądać się za siebie i że potrafiły podkurczywszy palce nóg zbiegać pędem ze stromego pagórka. Z rozkoszą ześlizgiwały się z jedwabistych, zasypanych igłami sosnowymi zboczy i radośnie wskakiwały do źródełka, by podziwiać odciski swoich stóp, powoli rozpływające się w mule. Nie robiły sobie oczywiście nic z tego, że kiedy Jinny Love Stark dotarła na miejsce, źródełko było całkiem zamulone.“(7)